Zespół przeciera nowe szlaki z dala od utartych dróg w poszukiwaniu tego, co niespodziewane. Zwracając się z odwagą ku przyszłości, wstrząsa posadami klasycznych tradycji muzycznego Weimaru. Piątka instrumentalistów wykonuje współczesną muzykę kameralną bez dyrygenta, blisko współpracując z młodymi kompozytorami. Budują własne, odrębne brzmienie. Łącząc pasję z ciekawością poznawczą, skupiają się na prawykonaniach i na poszukiwaniu nowych możliwości komunikacji w obrębie muzyki kameralnej. Ważnymi komponentami ich stałego cyklu koncertowego w erfurckiej Kunsthalle są uprzestrzennienie dźwięku, improwizacja oraz elementy sceniczne. Przygotowywane w Turyngii nowe kompozycje i programy koncertowe są następnie prezentowane na estradach świata.
Grają razem od 2016 roku: Marianna Schürmann (flet), Moritz Schneidewendt (klarnet), Nikita Geller (skrzypce), Daniel Gutiérrez (wiolonczela) i Neža Torkar (akordeon). Ich sława jako znakomitej formacji kameralnej sięgnęła przez te lata daleko poza granice Niemiec.
Regularnie goszczą na znanych estradach i festiwalach, od Seulu i Daegu w Korei Południowej po londyński Ear Festival, barceloński Mixtur Festival, Gdańsk, Włochy i Szwajcarię.
Kluczowe dla ich pracy kontakty z zaprzyjaźnionymi artystami, pozwalające wspólnie rozwijać własne horyzonty artystyczne, zaowocowały takimi własnymi cyklami koncertowymi jak Reflexionen i CO|:N:|ECT, realizowanymi we współpracy m.in. z Ensemble Mosaik, Lux:NM, Black Pencil, Neo Quartett oraz grupą taneczną Pluto’s Tide Tanzprojekt.

Członkowie zespołu:

Marianna Schürmann – flet
Urodzona w 1991 r., mieszka na stałe w Berlinie. Studiowała grę na flecie i pedagogikę na Universität der Künste Berlin w latach 2010-2014, uzyskując dyplom pod kierunkiem prof. Annette von Stackelberg. W 2016 roku ukończyła studia magisterskie ze specjalizacją w muzyce kameralnej w Hochschule für Musik w Weimarze pod kierunkiem prof. Wally’ego Hase.
Marianna Schürmann wyróżnia się wszechstronną działalnością koncertową i otwartością na wszelkie formy muzyki. Poszukując nowego i nieznanego, trafiła na muzykę współczesną. Od 2016 roku jest stałym członkiem zespołu Via Nova, z którym występowała na licznych festiwalach muzyki współczesnej w Niemczech i za granicą.
Jej twórczość na polu muzyki współczesnej zaprowadziła ją do Londynu (London Ear Festival), Włoch (Suono Gallo Festival), Korei Południowej (Seul, Daegu, Jinju), Berlina (Pyramidale, Klangwerkstatt, Unerhörte Musik), Gdańska (Neo Arte Festival), Turyngii (jej własny cykl koncertów Connect, Klangnetz, Weimarer Frühjahrstage) i wielu innych miejsc.
Oprócz regularnej pracy koncertowej z zespołem via nova Marianna Schürmann występowała z wybitnymi zespołami i orkiestrami, w tym z Ensemble Reflektor, Asambura-Ensemble, Thüringen Philharmonie Gotha-Eisenach, Landesmusikkapelle Eisenach i Orkiestrą Kameralną Verworner-Krause.
W 2022 roku wraz ze swoim partnerem Laurenzem Karstenem założyła także duet na flet i żywą elektronikę.

Moritz Schneidewendt – klarnet
Urodził się w 1989 roku. Tworzy doświadczenia, które przekazują coś więcej niż tylko rozrywkę. Jako klarnecista i dyrygent zespołów, pasjonuje się muzyką współczesną – słucha nieoczekiwanego, poszukuje nowych perspektyw i opowiada na scenie osobiste historie o tym, co nieznane.
Po ukończeniu studiów w Würzburgu i Weimarze z wyróżnieniem, Moritz został stypendystą International Ensemble Modern Academy. Kieruje Broken Frames Syndicate, który wyłonił się z tego stypendium, jest wspierany przez Niemiecką Radę Muzyczną i otrzymał Nagrodę Zespołową Fundacji Muzycznej Ernsta von Siemensa w 2024 roku. Wykorzystuje swoją pracę zespołową do promowania dywersyfikacji życia muzycznego i otwierania przestrzeni dla dyskursu społecznego.
W ścisłej współpracy z młodymi kompozytorami i artystami z innych dziedzin, a także jako ceniony kameralista, Moritz działa ponad granicami. Pisze, myśli i eksperymentuje w swoim studiu w Offenbach.

Nikita Geller – skrzypce
Urodził się w 1997 roku w Mińsku na Białorusi. Studiował w klasie prof. dr. Friedemanna Eichhorna w Hochschule für Musik im. Franciszka Liszta w Weimarze, gdzie w 2025 roku ukończył studia w ramach egzaminu koncertowego.
Jest wielokrotnym zdobywcą pierwszej nagrody i nagrody specjalnej w ogólnopolskim konkursie „Jugend Musiziert” oraz w Międzynarodowym Konkursie Muzycznym im. Karla-Adlera.
Nikita jest członkiem zespołu Via Nova oraz zespołu Splendor Baroque. Z zespołem via nova występował w Anglii (London Ear Festival), Włoszech (Il Suono Festival Musica Contemporanea), Korei Południowej (Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej w Daegu), Polsce (NeoArte. Syntezator Sztuki. Gdańsk), Hiszpanii (Mixtur Festival Barcelona), Szwajcarii oraz w wielu miejscach w całych Niemczech, m.in. na Festiwalu Intersonanzen w Poczdamie, Klangnetz Thüringen, Unerhörte Musik Berlin i Weimarer Frühjahrstage für zeitgenössische Musik.
Jako solista i kameralista Nikita występował na międzynarodowych festiwalach, m.in. „Eggenfelden Klassisch” (2019/2021), „Ostinato” (2018–2023, Omiš, Chorwacja), „International Festival Johann Heinrich von Thünen” (Warnkenhagen) czy „Čiurlionis Music Festival” (Palanga, Litwa).
Jego doświadczenie orkiestrowe obejmuje stanowiska w Jenaer Philharmonie (zastępca I skrzypiec), Meininger Hofkapelle (zastępca I skrzypiec), jako kierownik sekcji II skrzypiec w Mecklenburgische Staatskapelle Schwerin (zastępca), jako zastępca koncertmistrza w Anhaltisches Theatre w Dessau (zastępca) oraz w MDR Symphony Orchestra w Lipsku (umowa na czas określony).
Nikita korzystał ze stypendiów Sparkassenstiftung Weimar, Ministerstwa Kultury Turyngii, Deutsche Stiftung Musikleben (wypożyczenie skrzypiec od Aegidiusa Klotza), Deutschlandstipendium oraz Fundacji Ingeborg-Fahrenkamp-Schäffler. Jest również stypendystą programu „Villa Musica” Nadrenii-Palatynatu, programu YEHUDI MENUHIN Live Music Now oraz programu „PE-Förderungen” dla studentów muzyki e.V. Fundacja Villa Musica Nadrenii-Palatynatu ufundowała Nikicie Gellerowi skrzypce Sanctus Seraphin (Wenecja, 1751) na lata 2019–2022.

Daniel Gutiérrez – wiolonczela
Pochodzi z Quito w Ekwadorze. W swoim rodzinnym kraju ukończył studia licencjackie z muzyki i techniki w Narodowym Konserwatorium Muzycznym w Quito, specjalizując się w grze na wiolonczeli pod kierunkiem prof. Henzela Harutyunyana. W latach 1999-2002 był członkiem Ekwadorskiej Młodzieżowej Orkiestry Symfonicznej oraz Orkiestry „Andean States”. Koncertował w Ameryce Południowej, a także we Francji i Niemczech.
W 2002 roku Daniel Gutiérrez zdobył pierwszą nagrodę w XXVI Konkursie „Młode Talenty” pod auspicjami Niemiecko-Ekwadorskiego Centrum Kultury.
To osiągnięcie skłoniło go do kontynuowania studiów w Niemczech. W Weimarze studiował w latach 2003–2013 w klasie prof. Brunharda Böhmego, muzykę kameralną u Ulricha Beetza i Birgit Erichson (Abegg Trio), a następnie ukończył studia podyplomowe z gry na wiolonczeli barokowej u Olafa Reimersa (English Baroque Soloists) oraz na violi da gamba u prof. Imke Davida (Hespèrion XXI, Le Concert des Nations). Uczestniczył w kursach mistrzowskich z międzynarodowymi wiolonczelistami, m.in. z Williamem Moliną (Wenezuela), Asaką Igarashi (Japonia), Jing Li (USA) i Michaelem M. Kasperem (Niemcy).
Daniel specjalizuje się zarówno w muzyce dawnej, jak i współczesnej. Centralnym punktem jego twórczości jest muzyka kameralna w różnorodnych zespołach, której jest pasjonatem.
Od 2009 roku jest członkiem Ensemble Iberoamericano, koncertując w Barcelonie, Madrycie, Berlinie, Lipsku, Jenie i Weimarze. Ukazały się dwie płyty CD: jedna w wytwórni Genuin (Winnipeg. Música y Exilio, z utworami Gorigoitii, Benguerela, Garcíi i de Falli) oraz druga w wytwórni ADLiB (z utworami Brouwera, Ponce’a i Villi-Lobosa).
Wykonuje muzykę współczesną na międzynarodowych scenach i festiwalach z zespołem via nova oraz muzykę dawną z zespołami Pastyme Companye i Spirit of Gambo.

Neža Torkar – akordeon
Neža Torkar urodziła się w 1990 roku w Słowenii i ukończyła studia dyplomowe, magisterskie i egzaminy koncertowe pod kierunkiem prof. Ivana Kovala w Hochschule für Musik „Franz Liszt” w Weimarze. Z pasją poświęca się muzyce współczesnej i nowym kompozycjom na akordeon, ściśle współpracując z takimi kompozytorami, jak Uroš Rojko, Johannes Hildebrandt, Helmut Zapf, Giordano Bruno do Nascimento, Eunsil Kwon, Gisbert Näther, Gabriel Iranyi, Katarina Pustinek Rakar, Jan Cyz, Andreas Staffel i Nejc Kuhar. Światowe prawykonania ich utworów zaprowadziły ją na sceny koncertowe w Niemczech, Słowenii, Hiszpanii, Austrii, Włoszech, Serbii, Anglii, Korei Południowej, Chorwacji i Belgii.
Rok 2017, po licznych nagrodach na konkursach międzynarodowych, był dla niej szczególnie udany. Zwyciężyła w konkursie akordeonowym w Arrasate w Hiszpanii (z nagrodą specjalną za najlepsze wykonanie utworu), międzynarodowym konkursie w Beltinci w Słowenii oraz konkursie w Puli w Chorwacji. Na najbardziej prestiżowym na świecie konkursie akordeonowym w Klingenthal, Neža zajęła 3. miejsce w kategorii „Królewskiej” (soliści bez ograniczeń wiekowych) w 2017 roku, a w tym samym konkursie w 2018 roku, w duecie z wiolonczelistką Romaną Simberą, 2. miejsce. Otrzymała również Nagrodę Burmistrza miasta Jesenice w Słowenii.
Neža regularnie występuje jako solistka i w różnych formach muzyki kameralnej, a także bierze udział w różnorodnych projektach (Gewandhaus Leipzig, Jeunesses musicales Slovenia, nagrania radiowe, RTV Slovenia, Festival Ljubljana, Weimarer Frühjahrstage, Festival Echos Italy, Rotary Club, Kulturfeste Brandenburg i inne). Zdobyła Nagrodę Specjalną Kulturfeste im Land Brandenburg e.V. na Międzynarodowym Konkursie Graun, co zaowocowało występami m.in. w Schwedt i Prenzlau.
Była stypendystką, m.in. stypendium „Charlotte-Krupp” i stypendium „CONCERTO” Fundacji Alfreda Toepfera, a także otrzymała wsparcie od słoweńskiego Ministerstwa Kultury. W 2023 roku wystąpiła jako solistka z Orkiestrą Symfoniczną Wojwodiny na koncercie inauguracyjnym Festiwalu Euphonia, inaugurującym Nowy Sad jako Europejską Stolicę Kultury.