Od 18 roku życia działał w Rzymie jako skrzypek, od 1679 był związany z dworem królowej szwedzkiej Krystyny, gdzie dyrygował 150-osobową orkiestrą smyczkową (królowej zadedykował 12 Sonat op. 1).
Dość skromny dorobek Corellego obejmuje wyłącznie utwory na instrumenty smyczkowe. Głównym dziełem Corellego jest cykl 12 Concerti grossi, 8 z nich ma formę sonaty kościelnej, a 4 sonaty świeckiej. Corellego uznaje się za twórcę barokowego concerto grosso (typ koncertu barokowego przeznaczonego na grupę instrumentów solowych, zw. concertino i orkiestrę, zw. ripieni lub tutti).
Corelli był typowym przedstawicielem włoskiej szkoły skrzypcowej. Jego styl odznacza się prostotą i naturalnością w traktowaniu instrumentów smyczkowych. Unikał wirtuozowskich chwytów skrzypcowych, dbał raczej o brzmienie zespołu niż o popisy solistyczne. Jego twórczość wywarła duży wpływ na europejską muzykę skrzypcową I poł. XVIII wieku.