{"id":9746,"date":"2023-04-05T06:32:37","date_gmt":"2023-04-05T06:32:37","guid":{"rendered":"https:\/\/wsm.art.pl\/?page_id=9746"},"modified":"2023-08-18T08:40:51","modified_gmt":"2023-08-18T08:40:51","slug":"2023-moniuszko-stanislaw","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/wsm.art.pl\/?page_id=9746","title":{"rendered":"2023 MONIUSZKO Stanis\u0142aw"},"content":{"rendered":"\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

Stanis\u0142aw Moniuszko<\/h2>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t
autor: T. Maleszewski, 1865<\/figcaption>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/figure>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Kompozytor, dyrygent oper, orkiestr symfonicznych i ch\u00f3r\u00f3w oraz pedagog. Urodzony 5 maja 1819 w maj\u0105tku Ubiel k. Mi\u0144ska, zmar\u0142 4 czerwca 1872 w Warszawie.<\/span><\/p>

Po kr\u00f3tkim okresie nauki domowej pod kierunkiem matki El\u017cbiety, kszta\u0142ci\u0142 si\u0119 w grze na fortepianie od 1827 u Augusta Freyera w Warszawie, za\u015b od 1830 u Dominika Stefanowicza w Mi\u0144sku. W 1837 wyjecha\u0142 na studia do Berlina, gdzie uczy\u0142 si\u0119 prywatnie harmonii, kontrapunktu, instrumentacji i dyrygentury pod kierunkiem Carla Friedricha Rungenhagena, dyrektora Towarzystwa Muzycznego Singakademie. Odbywa\u0142 tak\u017ce praktyk\u0119, prowadz\u0105c ch\u00f3ry i akompaniuj\u0105c \u015bpiewakom, poznawa\u0142 wielki repertuar operowy, oratoryjny i symfoniczny oraz proces przygotowywania dzie\u0142 do wystawienia i technik\u0119 dyrygowania, bior\u0105c udzia\u0142 w pr\u00f3bach prowadzonych przez Rungenhagena oraz goszcz\u0105cego w\u00f3wczas w Berlinie Gaspara Spontiniego.<\/span><\/span><\/span><\/p>

W 1840 powr\u00f3ci\u0142 do kraju. O\u017ceni\u0142 si\u0119 z Aleksandr\u0105 M\u00fcller\u00f3wn\u0105 i zamieszka\u0142 z ni\u0105 w Wilnie, gdzie zosta\u0142 prywatnym nauczycielem gry na fortepianie oraz obj\u0105\u0142 stanowisko organisty w tamtejszym ko\u015bciele \u015bw. Jana, przy kt\u00f3rym zorganizowa\u0142 amatorski zesp\u00f3\u0142 ch\u00f3ralny, z kt\u00f3rym podczas kilku miesi\u0119cy jego istnienia wykona\u0142, z towarzyszeniem dora\u017anie zorganizowanej orkiestry, <\/span>Requiem<\/i><\/span> W.A. Mozarta oraz fragmenty oratori\u00f3w <\/span>Stworzenie \u015bwiata<\/i><\/span> J, Haydna i <\/span>\u015aw. Pawe\u0142<\/i><\/span> F. Mendelssohna-Bartholdy’ego. Odbywa\u0142 tak\u017ce podr\u00f3\u017ce artystyczne do Petersburga. Zapoznawa\u0142 tamtejsz\u0105 publiczno\u015b\u0107 ze swoj\u0105 tw\u00f3rczo\u015bci\u0105, kt\u00f3ra zyska\u0142a du\u017ce powodzenie i przychyln\u0105 pras\u0119. W czasie podr\u00f3\u017cy nawi\u0105za\u0142 blisk\u0105 znajomo\u015b\u0107 z wybitnymi muzykami rosyjskimi, m.in. Michai\u0142em Glink\u0105, Aleksandrem Dargomy\u017cskim, Cezarem Cui, Aleksandrem Sierowem.<\/span><\/span><\/span><\/p>

W 1848 w Wilnie przygotowa\u0142 i osobi\u015bcie poprowadzi\u0142 prawykonanie na estradzie pierwszej, dwuaktowej wersji opery <\/span>Halka<\/i><\/span>. W 1854 ,przy wsp\u00f3\u0142udziale Achillesa Bonoldiego, za\u0142o\u017cy\u0142 Towarzystwo im. \u015bw. Cecylii, kt\u00f3rego cz\u0142onkowie-amatorzy dawali pod jego batut\u0105 dwa razy do roku publiczne koncerty. Po triumfie, jaki odnios\u0142a 1 stycznia 1858 warszawska premiera nowej, czteroaktowej wersji <\/span>Halki<\/i><\/span>, odby\u0142 podr\u00f3\u017c artystyczn\u0105 do Niemiec i Francji, a po powrocie 1 sierpnia 1858 roku zosta\u0142 powo\u0142any na stanowisko pierwszego dyrygenta Opery Polskiej w Teatrze Wielkim w Warszawie. Pierwszym dzie\u0142em, jakie wystawi\u0142 jeszcze w tym samym roku, by\u0142a jego w\u0142asna jednoaktowa opera <\/span>Flis<\/i><\/span>.<\/span><\/span><\/span><\/p>

Podczas pi\u0119tnastu niemal lat pracy na tym stanowisku przygotowa\u0142 i wystawi\u0142 kolejno wszystkie swoje nast\u0119pne opery. Ogranicza\u0142 si\u0119 prawie wy\u0142\u0105cznie, z niewielkimi wyj\u0105tkami (jak np. opery <\/span>Hayd\u00e9e<\/i><\/span> i <\/span>Ko\u0144 spi\u017cowy<\/i><\/span> D.F. Esprit Aubera) do dyrygowania w\u0142asnymi dzie\u0142ami. Prowadzi\u0142 ponadto sporadycznie ch\u00f3ry w ko\u015bcio\u0142ach warszawskich. Wyst\u0119powa\u0142 tak\u017ce corocznie jako dyrygent na koncertach kompozytorskich. W 1862 ponownie wyjecha\u0142 do Pary\u017ca, licz\u0105c na wystawienie kt\u00f3rej\u015b ze swoich oper, co jednak nie dosz\u0142o do skutku. Okres powstania styczniowego zahamowa\u0142 prace kompozytora, ci\u0119\u017ckie warunki polityczne nie sprzyja\u0142y tw\u00f3rczo\u015bci. W 1865 wystawienie opery <\/span>Straszny dw\u00f3r<\/i><\/span> wywo\u0142a\u0142o jednak entuzjazm. Nowa opera odnios\u0142a sukces podobny do sukcesu <\/span>Halki<\/i><\/span>.<\/span><\/span><\/span><\/p>

Jeszcze w 1864 Moniuszko rozpocz\u0105\u0142 wyk\u0142ady z zakresu harmonii, kontrapunktu i kompozycji oraz prowadzi\u0142 zesp\u00f3\u0142 ch\u00f3ralny w Instytucie Muzycznym w Warszawie. Jego uczniami byli m.in. Zygmunt Noskowski i Henryk Jarecki.<\/span><\/span><\/span><\/p>

Muzyka Moniuszki zyska\u0142a szerokie uznanie w polskim spo\u0142ecze\u0144stwie. Uwa\u017ca si\u0119 j\u0105 powszechnie za wz\u00f3r muzyki \u201es\u0142owia\u0144skiej\u201d.<\/span><\/span><\/span><\/p>

Stanis\u0142aw Moniuszko zmar\u0142 nagle na atak serca. Pochowany zosta\u0142 na Cmentarzu Pow\u0105zkowskim w Warszawie. Jego pogrzeb sta\u0142 si\u0119 manifestacj\u0105 narodow\u0105.<\/span><\/span><\/span><\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Stanis\u0142aw Moniuszko autor: T. Maleszewski, 1865 Kompozytor, dyrygent oper, orkiestr symfonicznych i ch\u00f3r\u00f3w oraz pedagog. Urodzony 5 maja 1819 w maj\u0105tku Ubiel k. Mi\u0144ska, zmar\u0142…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-9746","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wsm.art.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/9746","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wsm.art.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/wsm.art.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wsm.art.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wsm.art.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=9746"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/wsm.art.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/9746\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13068,"href":"https:\/\/wsm.art.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/9746\/revisions\/13068"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wsm.art.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=9746"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}