{"id":9732,"date":"2023-04-05T06:31:55","date_gmt":"2023-04-05T06:31:55","guid":{"rendered":"https:\/\/wsm.art.pl\/?page_id=9732"},"modified":"2023-08-18T08:32:51","modified_gmt":"2023-08-18T08:32:51","slug":"2023-karasinski-zygmunt","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/wsm.art.pl\/?page_id=9732","title":{"rendered":"2023 KARASI\u0143SKI Zygmunt"},"content":{"rendered":"\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

Zygmunt Karasi\u0144ski (1898 - 1973)<\/h2>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t
\u017ar\u00f3d\u0142o: EAST NEWS<\/figcaption>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/figure>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Ps. Rold, skrzypek, pianista, kompozytor i dyrygent, tak\u017ce saksofonista oraz autor tekst\u00f3w w\u0142asnych piosenek. Urodzi\u0142 si\u0119 2 maja 1898 w Warszawie, zmar\u0142 20 kwietnia 1973 w Danii.
Gry na skrzypcach, a tak\u017ce na fortepianie uczy\u0142 si\u0119 w dzieci\u0144stwie pod kierunkiem ojca, pianisty i kompozytora Adama Karasi\u0144skiego, zwanego kr\u00f3lem polskich walc\u00f3w. W latach 1910-1914 odby\u0142 studia w warszawskim Instytucie Muzycznym, w klasie skrzypiec Jerzego Jarz\u0119bskiego. Ponadto studiowa\u0142 kompozycj\u0119 i dyrygentur\u0119 (podczas swej p\u00f3\u017aniejszej pracy zawodowej w Niemczech opanowa\u0142 r\u00f3wnie\u017c gr\u0119 na klarnecie i saksofonie). Jednocze\u015bnie (od 1912) uczy\u0142 si\u0119 w Szkole Mechaniczno-Technicznej Hipolita Wawelberga i Stanis\u0142awa Rotwanda.
W czasie studi\u00f3w gra\u0142 w duecie z pianist\u0105 Szymonem Kataszkiem. Wyst\u0119powa\u0142 z nim w kraju oraz w Pary\u017cu i Berlinie. Skomponowa\u0142 w\u00f3wczas pierwsz\u0105 operetk\u0119.
Podczas I wojny \u015bwiatowej s\u0142u\u017cy\u0142 w wojsku. W 1919 gra\u0142 w orkiestrze teatru w P\u0142ocku oraz w restauracji w Sopocie. W tym samym czasie wyda\u0142 sw\u00f3j pierwszy utw\u00f3r taneczny Warszawa \u015bni; zosta\u0142 r\u00f3wnie\u017c cz\u0142onkiem Zwi\u0105zku Autor\u00f3w i Kompozytor\u00f3w Scenicznych. W 1920 bra\u0142 udzia\u0142 w wojnie polsko-bolszewickiej. Od 1921 przebywa\u0142 w Niemczech, gdzie pocz\u0105tkowo by\u0142 pianist\u0105 w kawiarni Vaterland w Berlinie, nast\u0119pnie grywa\u0142 w kinach. P\u00f3\u017aniej, przez blisko dwa lata, nale\u017ca\u0142 do najlepszej \u00f3wczesnej niemieckiej orkiestry taneczno-jazzowej ameryka\u0144skiego dyrygenta Harry\u2019ego Spiellera, wyst\u0119puj\u0105cej w lokalu Pavilon Mascotte.
W Berlinie zorganizowa\u0142 sw\u00f3j w\u0142asny zesp\u00f3\u0142, z kt\u00f3rym gra\u0142 w Gda\u0144sku. W 1922 przyby\u0142 do Warszawy. Orkiestra wyst\u0119powa\u0142a pod jego kierownictwem pocz\u0105tkowo w kawiarni Ziemia\u0144skiej, nast\u0119pnie \u2013 od listopada 1922 \u2013 w \u015bwie\u017co otwartej restauracji Oaza. W 1924 orkiestra dokona\u0142a pierwszych nagra\u0144 p\u0142ytowych dla Syreny Record. Od 1925 Karasi\u0144ski wyst\u0119powa\u0142 ze swym jazzbandem w Teatrze Nowo\u015bci w przedstawieniach operetkowych, m.in. w Hrabinie Maricy Imre Kalmana oraz w operetce Or\u0142owa Bruno Granichstaedtena. W p\u00f3\u017aniejszym czasie zesp\u00f3\u0142 gra\u0142 w kabarecie \u201ePerskie Oko\u201d oraz w Morskim Oku jako orkiestra tego teatru.
W latach 1925-1926 Karasi\u0144ski prowadzi\u0142 na po\u0142udniu Polski objazdow\u0105 rewi\u0119 jazzow\u0105, dancing w Teatrze Starym w Krakowie, itp. W 1929 gra\u0142 z zespo\u0142em na Powszechnej Wystawie Krajowej w Poznaniu, koncertuj\u0105c w Pawilonie Dancingowym, sk\u0105d Polskie Radio przeprowadza\u0142o transmisje na \u017cywo. 18 stycznia 1930 wyst\u0105pi\u0142 z orkiestr\u0105 Karasi\u0144skiego i Englarda na otwarciu warszawskiego Teatru Weso\u0142y Wiecz\u00f3r w rewii inauguracyjnej Confetti oraz w kilku kolejnych programach. Prowadzi\u0142 r\u00f3wnie\u017c orkiestr\u0119 przy nagraniach utwor\u00f3w z rewii tego teatru (pt. Naoko\u0142o \u015bwiata) w Syrenie Record, m.in. akompaniowa\u0142 Lucynie Messal i Marianowi Rentgenowi. Jego orkiestra gra\u0142a w tym czasie w otwartej w 1929 Adrii. Na pocz\u0105tku lat trzydziestych prowadzi\u0142 zesp\u00f3\u0142 jazzowo-symfoniczny pod nazw\u0105 Z\u0142oty Jazz (lub Jazz d\u2019Or), z kt\u00f3rym wielokrotnie wyst\u0119powa\u0142 przed mikrofonem Polskiego Radia w audycjach i wieczorach tanecznych oraz dokona\u0142 nagra\u0144 dla wytw\u00f3rni Parlophon i Columbia.
W 1934 zosta\u0142 zaanga\u017cowany do warszawskiej Adrii. W latach 1935-1936 odby\u0142 wielkie tourn\u00e9e zagraniczne: koncertowa\u0142 w Rumunii, Grecji (Ateny i Saloniki), Turcji (Ankara i Konstantynopol), Syrii (Damaszek), Libanie (Bejrut), Iranie (Teheran), Palestynie (Tel Awiw) i Egipcie. W czasie pobytu w Pary\u017cu napisa\u0142 muzyk\u0119 do francuskiego filmu fabularnego Noc w Balbecku. W Egipcie jego orkiestra zyska\u0142a ogromne powodzenie, wyst\u0119puj\u0105c m.in. w tym filmie muzycznym. Ca\u0142a podr\u00f3\u017c z koncertami odby\u0142a si\u0119 specjalnie do tego przygotowanym poci\u0105giem. Po powrocie do kraju w 1936 dzia\u0142a\u0142 g\u0142\u00f3wnie jako kompozytor.
W 1938 otrzyma\u0142 Srebrny Krzy\u017c Zas\u0142ugi za propagowanie polskiej muzyki za granic\u0105. Z Szymonem Kataszkiem opracowa\u0142 muzyk\u0119 do polskich film\u00f3w Ka\u017cdemu wolno kocha\u0107 (re\u017c. Mieczys\u0142aw Krawicz, Janusz Warnecki) i Ostatnia eskapada (re\u017c. Wac\u0142aw Serafinowicz). Komponowa\u0142 r\u00f3wnie\u017c utwory rozrywkowe i jazzowe. W okresie mi\u0119dzywojennym jego piosenki wykonywane by\u0142y w kabaretach i rewiach m.in. przez Ver\u0119 Bobrowsk\u0105, Eugeniusza Bodo, Ch\u00f3r Dana, Tadeusza Faliszewskiego, Tol\u0119 Mankiewicz\u00f3wn\u0119, Lucyn\u0119 Messal, Tadeusza Olsz\u0119, Hank\u0119 Ordon\u00f3wn\u0119, Zul\u0119 Pogorzelsk\u0105 i Janin\u0119 Soko\u0142owsk\u0105. Utwory znalaz\u0142y si\u0119 tak\u017ce na p\u0142ytach przedwojennych wytw\u00f3rni Syrena Record, Columbia, Odeon i Parlophon.
W pierwszych tygodniach po wybuchu II wojny \u015bwiatowej przedosta\u0142 si\u0119 do Bia\u0142egostoku. Kierowa\u0142 zespo\u0142em Jazz Bia\u0142oruski, kt\u00f3ry p\u00f3\u017aniej przej\u0105\u0142 Ady Rosner. Nast\u0119pnie wyjecha\u0142 do Lwowa i prowadzi\u0142 tam zesp\u00f3\u0142 Jazz Rewia. Po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej schroni\u0142 si\u0119 w 1941 na Guba\u0142\u00f3wce i doczeka\u0142 tam wyzwolenia spod okupacji niemieckiej. Kilka pierwszych lat po wojnie wyst\u0119powa\u0142 nadal w dancingu na Guba\u0142\u00f3wce. Powsta\u0142a w\u00f3wczas piosenka, kt\u00f3ra bi\u0142a rekordy powodzenia: Pozdrowienie od g\u00f3r.
W pierwszych miesi\u0105cach 1945 zorganizowa\u0142 zesp\u00f3\u0142 muzyczny, z kt\u00f3rym dawa\u0142 koncerty w szpitalach wojskowych i w bezpo\u015bredniej blisko\u015bci frontu.
W 1947 obchodzi\u0142 w Warszawie jubileusz 25-lecia pracy kompozytorskiej. W 1947 utworzy\u0142 kolejn\u0105 orkiestr\u0119 Tysi\u0105c Takt\u00f3w Muzyki Jazzowej, z kt\u00f3r\u0105 wsp\u00f3\u0142pracowali s\u0142awni p\u00f3\u017aniej instrumentali\u015bci: W\u0142odzimierz Bie\u017can, Waldemar Maciszewski, Marian Radzik i Kazimierz Turewicz oraz soli\u015bci: Elizabeth Charles, Ren\u00e9 Glaneau, Jeanne Johnstone i Zbigniew Kurtycz. Zesp\u00f3\u0142 mia\u0142 w repertuarze foxtroty, swingi, boogie-woogie.
Z koncertami i rewiami Melodia i rytm oraz Rytmy \u015bwiata wyst\u0119powa\u0142 w wielu miastach kraju. Wsp\u00f3\u0142pracowa\u0142 z radiem i telewizj\u0105. Komponowa\u0142 repertuar instrumentalny dla swojej orkiestry oraz piosenki m.in. dla Olgierda Buczka, Czerwono-Czarnych, Mieczys\u0142awa Fogga, Ludmi\u0142y Jakubczak, Tadeusza Millera, Jerzego Po\u0142omskiego, S\u0142awy Przybylskiej, Ireny Santor, Ludwika Sempoli\u0144skiego, Jaremy St\u0119powskiego, Reny Rolskiej i Mieczys\u0142awa Wojnickiego.
Po 1954 dzia\u0142a\u0142 wy\u0142\u0105cznie jako kompozytor. 10 stycznia 1958 wystawiono w \u0141odzi jego komedi\u0119 muzyczn\u0105 do libretta Oli Obarskiej i Jerzego S\u0142otwi\u0144skiego Tylko dla kobiet. Pod koniec lat sze\u015b\u0107dziesi\u0105tych, podczas nagonki antysemickiej, opu\u015bci\u0142 Polsk\u0119 (jego matka pochodzi\u0142a z zasymilowanej rodziny \u017cydowskiej, zgin\u0119\u0142a w Powstaniu Warszawskim). Bezpo\u015bredni\u0105 przyczyn\u0105 wyjazdu by\u0142a antysemicka demonstracja zorganizowana podczas jubileuszu 50-lecia jego dzia\u0142alno\u015bci artystycznej w Sali Kongresowej w Warszawie oraz usuni\u0119cie jego utwor\u00f3w zg\u0142oszonych do festiwali piosenki w Ko\u0142obrzegu i Opolu.
Jesieni\u0105 1969 wyemigrowa\u0142 na sta\u0142e do Danii. Dzia\u0142a\u0142 tam aktywnie w Zwi\u0105zku Polak\u00f3w, wyst\u0119powa\u0142 z koncertami w klubie polskim, skomponowa\u0142 utw\u00f3r baletowy dla zespo\u0142u \u015al\u0105sk, podtrzymywa\u0142 kontakty z krajem. Planowa\u0142 powr\u00f3t do Polski (odrzuci\u0142 propozycje m.in. z Monachium i Izraela), zamiary te zniweczy\u0142a choroba. Karierze Zygmunta Karasi\u0144skiego po\u015bwi\u0119cone jest has\u0142o w telewizyjnej wersji Leksykonu Polskiej Muzyki Rozrywkowej (odcinek 53 w re\u017cyserii Ryszarda Wola\u0144skiego).<\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Zygmunt Karasi\u0144ski (1898 – 1973) \u017ar\u00f3d\u0142o: EAST NEWS Ps. Rold, skrzypek, pianista, kompozytor i dyrygent, tak\u017ce saksofonista oraz autor tekst\u00f3w w\u0142asnych piosenek. Urodzi\u0142 si\u0119 2…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-9732","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wsm.art.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/9732","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wsm.art.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/wsm.art.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wsm.art.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wsm.art.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=9732"}],"version-history":[{"count":11,"href":"https:\/\/wsm.art.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/9732\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":13035,"href":"https:\/\/wsm.art.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/9732\/revisions\/13035"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wsm.art.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=9732"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}