{"id":19675,"date":"2026-05-17T21:14:37","date_gmt":"2026-05-17T21:14:37","guid":{"rendered":"https:\/\/wsm.art.pl\/?page_id=19675"},"modified":"2026-05-22T22:43:09","modified_gmt":"2026-05-22T22:43:09","slug":"k-2026-faure","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/wsm.art.pl\/?page_id=19675","title":{"rendered":"K 2026 FAUR\u00c9 Gabriel"},"content":{"rendered":"\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

Gabriel Faur\u00e9 (1845-1924)<\/h2>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t
fot. Wikipedia<\/figcaption>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/figure>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Francuski kompozytor, pianista, organista, pedagog i krytyk muzyczny, to posta\u0107, kt\u00f3ra wymyka si\u0119 \u0142atwej charakterystyce. Uczy\u0142 si\u0119 w paryskiej \u00c9cole de Musique Classique et Religieuse, kszta\u0142c\u0105cej g\u0142\u00f3wnie organist\u00f3w, i od 21 roku \u017cycia przez kilkadziesi\u0105t lat by\u0142 organist\u0105 ko\u015bcio\u0142\u00f3w w Rennes i w Pary\u017cu. Jego nauczycielem fortepianu, a tak\u017ce d\u0142ugoletnim opiekunem by\u0142 Camille Saint-Sa\u00ebns \u2013 symbol tradycyjnego, francuskiego m\u00e9tier kompozytorskiego. Wraz z nim zak\u0142ada\u0142 Faur\u00e9 w 1871 Soci\u00e9t\u00e9 Nationale de Musique, maj\u0105ce propagowa\u0107 francusk\u0105 muzyk\u0119 symfoniczn\u0105 i kameraln\u0105, kt\u00f3ra rozwija\u0142a si\u0119 d\u0142ugie lata w cieniu muzyki scenicznej, a gdy stowarzyszenie to skostnia\u0142o \u2013 stan\u0105\u0142 w 1909 na czele Soci\u00e9t\u00e9 Musicale Ind\u00e9pendante, zaproszony przez w\u0142asnych uczni\u00f3w, w\u015br\u00f3d kt\u00f3rych znajdowa\u0142 si\u0119 m.in. M. Ravel, by w ko\u0144cu w 1917 zosta\u0107 prezesem obu tych towarzystw i po\u0142\u0105czy\u0107 je w jedno. By\u0142o to mo\u017cliwe, bo wszystkie stronnictwa muzyczne uznawa\u0142y jego autorytet, on za\u015b sam by\u0142 tw\u00f3rc\u0105 absolutnie niezale\u017cnym, rozwijaj\u0105cym w\u0142asn\u0105, odr\u0119bn\u0105 od wszystkiego wizj\u0119 muzyki. \u00d3w autorytet sprawi\u0142 te\u017c, \u017ce cho\u0107 sam nie odby\u0142 studi\u00f3w konserwatoryjnych, zosta\u0142 w 1896 profesorem kompozycji, kontrapunktu i fugi w paryskim konserwatorium, a w 1905 \u2013 jego dyrektorem. Niezale\u017cno\u015b\u0107 nie wyrazi\u0142a si\u0119 u Faur\u00e9go rewolucj\u0105, lecz stopniowym odchodzeniem od idea\u0142\u00f3w romantyzmu w kierunku muzyki autonomicznej, wyzwolonej od bezpo\u015brednich zwi\u0105zk\u00f3w z emocjami, znaczeniami, nawet poza sfer\u0119 symbolizmu. Wida\u0107 to w ewolucji pisanych przez ca\u0142e \u017cycie fortepianowych nokturn\u00f3w, barkaroli czy impromptus, wida\u0107 w pie\u015bniach, kt\u00f3rych muzyka jawi si\u0119 jako nowa warto\u015b\u0107 pobudzona przez s\u0142owo, lecz nie ilustruj\u0105ca go, nie tropi\u0105ca jego mniej czy bardziej ukrytych znacze\u0144. Wida\u0107 wreszcie w utworach kameralnych, stopniowo osi\u0105gaj\u0105cych poziom najkunsztowniejszej prostoty, czy wr\u0119cz ascezy, lecz nigdy surowo\u015bci. Faur\u00e9 potrafi\u0142 pisa\u0107 dzie\u0142a monumentalne i osi\u0105ga\u0107 nimi wielkie wra\u017cenie, jak w muzyce do Prometeusza wg Ajschylosa, cho\u0107 jego najs\u0142ynniejszym dzie\u0142em jest Requiem, monumentalno\u015bci tej w\u0142a\u015bnie pozbawione. To w swych dzie\u0142ach kameralnych, fortepianowych i pie\u015bniach kompozytor stworzy\u0142 niepowtarzalny styl, w kt\u00f3rym decyduj\u0105ca rola przypada najsubtelniejszym odcieniom melodii i harmonii, a kt\u00f3ry sprawi\u0142, \u017ce Marcel Proust okre\u015bli\u0142 oddzia\u0142ywanie muzyki Faur\u00e9go jako upajaj\u0105ce.<\/p>

www.fizn.org.pl<\/strong><\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Gabriel Faur\u00e9 (1845-1924) fot. Wikipedia Francuski kompozytor, pianista, organista, pedagog i krytyk muzyczny, to posta\u0107, kt\u00f3ra wymyka si\u0119 \u0142atwej charakterystyce. Uczy\u0142 si\u0119 w paryskiej \u00c9cole…<\/p>\n","protected":false},"author":8,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-19675","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wsm.art.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/19675","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wsm.art.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/wsm.art.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wsm.art.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/8"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wsm.art.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=19675"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/wsm.art.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/19675\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":20581,"href":"https:\/\/wsm.art.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/19675\/revisions\/20581"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wsm.art.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=19675"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}