{"id":17109,"date":"2025-04-25T23:39:06","date_gmt":"2025-04-25T23:39:06","guid":{"rendered":"https:\/\/wsm.art.pl\/?page_id=17109"},"modified":"2025-04-25T23:39:47","modified_gmt":"2025-04-25T23:39:47","slug":"2025-couperin","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/wsm.art.pl\/?page_id=17109","title":{"rendered":"2025 COUPERIN Francois"},"content":{"rendered":"\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t

Fran\u00e7ois Couperin (1668 - 1733)<\/h2>\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\"\"\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t
fot. wikipedia<\/figcaption>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/figure>\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Fran\u00e7ois Couperin<\/span>\u00a0zw. <\/span>Le Grand<\/span> urodzi\u0142 si\u0119 10 listopada 1668 w Pary\u017cu, zmar\u0142 11 wrze\u015bnia 1733 tam\u017ce. <\/span>Pochodzi\u0142 ze znanego rodu kompozytor\u00f3w i muzyk\u00f3w. Uczy\u0142 go ojciec, Charles Couperin, kt\u00f3ry umar\u0142, gdy Fran\u00e7ois mia\u0142 10 lat. Po \u015bmierci ojca uczy\u0142 go Jacques Thomelin. W 1685 zosta\u0142 organist\u0105 w ko\u015bciele \u015bw. Gerwazego (Saint-Gervais) w Pary\u017cu, stanowisko, jakie odziedziczy\u0142 po ojcu mia\u0142o przej\u015b\u0107 dalej na jego kuzyna \u2013 Nicolasa Couperina. Inni cz\u0142onkowie rodziny trzymali t\u0119 sam\u0105 pozycj\u0119 w p\u00f3\u017aniejszych latach. W 1693 Couperin zosta\u0142 po Thomelinie organist\u0105 w Chapelle Royale (Kaplica Kr\u00f3lewska) oraz nadwornym muzykiem kr\u00f3la Ludwika XIV. W 1717 Couperin sta\u0142 si\u0119 organist\u0105 i kompozytorem dworu z tytu\u0142em <\/span>ordinaire de la musique de la chambre du Roi<\/i><\/span>. Wraz z innymi nadwornymi muzykami Couperin przygotowywa\u0142 cotygodniowe koncerty niedzielne. Wiele z tych koncert\u00f3w mia\u0142o form\u0119 suit na skrzypce, wiolonczel\u0119, ob\u00f3j, fagot i klawesyn, na kt\u00f3rych to instrumentach sam gra\u0142 biegle. By\u0142 r\u00f3wnie\u017c nauczycielem muzyki w Wersalu, nadwornym klawesynist\u0105 i organist\u0105 ko\u015bcio\u0142a Saint-Gervais w Pary\u017cu. Przez ca\u0142e \u017cycie mieszka\u0142 w Pary\u017cu, bardzo rzadko opuszczaj\u0105c na d\u0142u\u017cej miasto.<\/span><\/p>

Couperin jest uwa\u017cany za, obok mistrz\u00f3w wczesnego baroku Jeana-Baptiste\u2019a Lully\u2019ego i Marca-Antoine\u2019a Charpentiera, najwybitniejszego francuskiego kompozytora epoki baroku. Konserwatywna w XVII wieku muzyka francuska, cechuj\u0105ca si\u0119 brakiem zainteresowania najnowszymi osi\u0105gni\u0119ciami muzyki w\u0142oskiej, szukaj\u0105ca w\u0142asnego stylu, sk\u0142ania\u0142a si\u0119 na pocz\u0105tku XVIII wieku w stron\u0119 melodyjnego, przepe\u0142nionego ornamentami nurtu rokoko.<\/span><\/p>

Fran\u00e7ois Couperin przezwyci\u0119\u017ca\u0142 zachowawczo\u015b\u0107 muzyki francuskiej, z wielkim kunsztem \u0142\u0105czy\u0142 charakterystyczne cechy muzyki francuskiej z w\u0142oskim <\/span>concerto<\/i><\/span>. Wybitnym tego przyk\u0142adem s\u0105 zbiory sonat zespo\u0142owych <\/span>Les Go\u00fbts r\u00e9unis<\/i><\/span> (<\/span>Style ponownie po\u0142\u0105czone<\/i><\/span>) czy <\/span>Le Parnasse<\/i><\/span>, w kt\u00f3rych Couperin niezwykle odwa\u017cnie jak na tamte czasy na\u015bladuje styl Corellego. Wysi\u0142ki w stron\u0119 konstruktywnego \u201e\u0142\u0105czenia styl\u00f3w\u201d szybko podj\u0119li inni wybitni kompozytorzy, m.in. Jean-Marie Leclair.<\/span><\/p>

Fran\u00e7ois Couperin by\u0142, obok m\u0142odszego o 15 lat Jeana-Philippe\u2019a Rameau, najwybitniejszym tzw. klawesynist\u0105 francuskim. Jego traktat <\/span>L’Art de toucher le clavecin<\/i><\/span> (1716) stanowi kamie\u0144 milowy dla praktyki gry na instrumentach klawiszowych. By\u0142o to jedno z najbardziej autorytatywnych dzie\u0142 teorii muzyki w XVIII wieku. Couperin porusza w nim kwestie prawid\u0142owego ozdabiania, <\/span>argements<\/i><\/span>, krytykuje nadmierne stosowanie arpeggi\u00f3w w lewej r\u0119ce, uczy stosowania obu manua\u0142\u00f3w klawesynu czy u\u017cycia kciuka.<\/span><\/p>

Dzie\u0142a klawesynowe Couperina podziwia\u0142 Johann Sebastian Bach i, du\u017co p\u00f3\u017aniej Maurice Ravel, kt\u00f3ry upami\u0119tni\u0142 ich kompozytora z <\/span>Le Tombeau de Couperin<\/i><\/span> (Nagrobek Couperina).<\/span><\/p>

Tw\u00f3rczo\u015bci\u0105 Couperina inspirowa\u0142 si\u0119 Johannes Brahms pisz\u0105c swe utwory na fortepian. Wykona\u0142 r\u00f3wnie\u017c jego muzyk\u0119 publicznie i przyczyni\u0142 si\u0119 do pierwszego kompletnego wydania <\/span>Pi\u00e9ces de clavecin<\/i><\/span> przez Friedricha Chrysandera w 1880 roku.<\/span><\/p>

Utwory klawesynowe ze swoim bogactwem nastroj\u00f3w i ilustracyjno\u015bci\u0105 zainspirowa\u0142y r\u00f3wnie\u017c Richarda Straussa do orkiestracji niekt\u00f3rych z nich.<\/span><\/p>

Jordi Savall wskaza\u0142 na Couperina jako na \u201emuzyka-poet\u0119\u201d, kt\u00f3ry uwierzy\u0142 w Muzyk\u0119 (przez du\u017ce M) wyra\u017caj\u0105c\u0105 si\u0119 w poezji i prozie. Uwierzy\u0142, \u017ce je\u017celi wchodzimy do poezji muzyki, odkrywamy, \u017ce jest to pi\u0119kniejsze ni\u017c pi\u0119kno absolutne.<\/span><\/p>

www.wikipedia.pl<\/b><\/span><\/p>\t\t\t\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/div>\n\t\t\t\t\t<\/div>\n\t\t<\/section>\n\t\t\t\t<\/div>\n\t\t","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Fran\u00e7ois Couperin (1668 – 1733) fot. wikipedia Fran\u00e7ois Couperin\u00a0zw. Le Grand urodzi\u0142 si\u0119 10 listopada 1668 w Pary\u017cu, zmar\u0142 11 wrze\u015bnia 1733 tam\u017ce. Pochodzi\u0142 ze…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-17109","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/wsm.art.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/17109","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/wsm.art.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/wsm.art.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wsm.art.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/wsm.art.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=17109"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/wsm.art.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/17109\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":17115,"href":"https:\/\/wsm.art.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/17109\/revisions\/17115"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/wsm.art.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=17109"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}