Festiwal Warszawskie Spotkania Muzyczne organizowany jest od 1986 r. przez Oddział Warszawski Związku Kompozytorów Polskich. Jest jedynym festiwalem koncentrującym się na twórczości kompozytorów działających w Warszawie. Jego cechą charakterystyczną jest też, od samego początku, prezentacja nieznanych dzieł muzyki dawnej. Takie połączenie muzyki dawnej i współczesnej tworzy czasem zaskakujące konteksty, inspirując powstawanie nowych utworów wykorzystujących wybrane idiomy muzyki historycznej. Festiwal prezentuje różnorakie postawy wobec awangardy muzycznej. Unika też prezentacji dzieł powstałych w XVIII i XIX wieku, chyba że są to utwory zapomniane lub niedawno odkryte, warte prezentacji. Tworzy zatem istotne uzupełnienie klasyczno-romantycznego repertuaru wykonywanego na co dzień w filharmoniach, a jego istotną cechą jest pełnienie funkcji poznawczej. W Radzie Programowej festiwalu zasiadają kompozytorzy i muzykolodzy.

W roku 2020, z uwagi na wyjątkową sytuację epidemii, Rada Programowa festiwalu zadecydowała o jego specjalnej formie, zakładającej ograniczoną obecność publiczności. Do realizacji zostały wybrane cztery koncerty o niewielkiej obsadzie, zorganizowane zgodnie z aktualnymi przepisami epidemiologicznymi i transmitowane na żywo przez internet.