Benedykt Konowalski

kompozytor, dyrygent i pedagog. Urodził się 21 marca 1928 w Radomiu. W 1952 ukończył prawo na Uniwersytecie Warszawskim. Następnie studiował kompozycję u Jana Maklakiewicza i Tadeusza Szeligowskiego (dyplom w 1960) oraz dyrygenturę pod kierunkiem Stanisława Wisłockiego (dyplom w 1964) w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie.

W latach 1956-72 był kierownikiem muzycznym Centralnego Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego w Warszawie. Od 1966 wykłada w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie, od 1987 jako profesor, pełniąc równocześnie w latach 1984-87 funkcję prorektora.

Jako dyrygent prowadził koncerty symfoniczne w kraju i za granicą. Nagrywał programy muzyczne dla Polskiego Radia i telewizji oraz nagrał kilkanaście płyt dla Polskich Nagrań i firmy fonograficznej Philips w Paryżu. Prowadził spektakle w teatrach muzycznych i filharmoniach. Dokonał wielu prawykonań utworów współczesnych kompozytorów polskich. Był współzałożycielem oraz w latach 1972-92 przewodniczącym kolegium redakcyjnego Wydawnictwa Muzycznego Agencji Autorskiej w Warszawie.

Benedykt Konowalski jest laureatem konkursu kompozytorskiego Oddziału Warszawskiego Związku Kompozytorów Polskich (1990), konkursu im. Feliksa Nowowiejskiego (1996) oraz konkursu im. Grażyny Bacewicz (1999).

Otrzymał także nagrodę Ministra Kultury i Sztuki (1977, 1987) i Nagrodę Prezesa Rady Ministrów I stopnia za twórczość artystyczną oraz za twórczość dla dzieci i młodzieży (1979, 1987). Odznaczono go m.in. Krzyżem Kawalerskim OOP, Krzyżem Oficerskim OOP, Honorową Odznaką Stowarzyszenia ZAiKS, Orderem Polonia Mater Nostra Est od Społecznej Fundacji Pamięci Narodu Polskiego za Szczególne Zasługi dla Narodu i Państwa Polskiego (1998), Medalem 80 lat Niepodległości Polski (1998), Medalem w uznaniu zasług dla kultury polskiej i działalności na rzecz Stowarzyszenia Autorów ZAiKS (2009), Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis” (2009) oraz Medalem za Zasługi dla Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie (2010).