Andrzej Zieliński

urodził się 5 października 1944 w Gdowie, którego jest honorowym obywatelem – polski wokalista, pianista, kompozytor i aranżer. Od 1945 zamieszkały w Krakowie.

W latach 1965–1982 lider zespołu Skaldowie. Napisał przeszło 260 utworów, głównie dla Skaldów, jak również dla Maryli Rodowicz, Łucji Prus, Ireny Jarockiej, Haliny Kunickiej, Stana Borysa, Andrzeja Dąbrowskiego, Stanisława Wenglorza i Ani Rusowicz. Piosenki pisał głównie do tekstów polskich poetów, m.in. Leszka Aleksandra Moczulskiego, Agnieszki Osieckiej, Wojciecha Młynarskiego, Andrzeja Jastrzębca-Kozłowskiego, Ewy Lipskiej, Andrzeja Kuryły, Ernesta Brylla, Wisławy Szymborskiej, Juliana Tuwima i Tadeusza Śliwika. W dorobku ma również kilka suit muzycznych nagranych ze Skaldami: Krywaniu, Krywaniu (1972), Stworzenia świata część druga (1974), Podróż magiczna (muzyka baletowa z 1978), Zimowa bajka (nagrana w RFN w 1974), Sobótka (1983) oraz musicale Po górach, po chmurach z Ernestem Bryllem i Dziś straszy z Agnieszką Osiecką. Skomponował również muzykę do czterech filmów: Mocne uderzenie (1966), Jak to się robi (1973), Kulig (1968) i Jak powstali Skaldowie (1969).

Wielokrotny laureat Festiwalu Opolskiego (1966-73, 1975-76, 1980 i 2009).

Ukończył liceum muzyczne (w klasie fortepianu), studiował pianistykę i kompozycję na PWSM w Krakowie. W 1962 został członkiem krakowskiego kabaretu „Sowizdrzał” przy Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie napisał swoje pierwsze piosenki do tekstów Leszka A. Moczulskiego, jak: Piosenka starszego asystenta czy Nocne tramwaje. W 1964 założył zespół Sekstet Krakowski, gdzie grał na fortepianie jako lider, a w 1965 założył zespół Skaldowie, z którymi zadebiutował jesienią 1965 r. na drugiej Krakowskiej Giełdzie Piosenki zdobywając pierwsze miejsce za piosenkę Moja czarownica do tekstu Wiesława Dymnego. Podobny sukces na kolejnych giełdach odniosły utwory Jutro odnajdę ciebie i Niepotrzebne słowa do tekstów Leszka A. Moczulskiego, który został kierownikiem literackim zespołu. Od tego momentu rozpoczęła się stała współpraca kompozytora z Redakcją Muzyczną Trzeciego Programu Polskiego Radia w Warszawie, podczas której nawiązał stałą współpracę z warszawskimi poetami Agnieszką Osiecką i Wojciechem Młynarskim. Przez wiele lat komponował i aranżował dla Radiowego Studia Piosenki w Warszawie.

W 1968, drodze na Festiwal w Sopocie, wraz z zespołem przeżył ciężki wypadek samochodowy pod Sławnem. Po okresie rekonwalescencji jesienią 1969 Andrzej Zieliński skomponował wszystkie utwory na kultowy album Cała jesteś w skowronkach, z którego aż 7 piosenek znalazło się na pierwszych miejscach radiowych list przebojów. W latach 1968–80 Skaldowie z Andrzejem Zielińskim występowali w wielu krajach (Niemcy, ZSRR, Anglia, Holandia, Belgia, Francja, USA, Kanada, Szwecja, Norwegia oraz Czechosłowacja, Węgry, Bułgaria i Rumunia).

W roku 1969 odbył z zespołem tournée po Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, skąd przywiózł organy Hammonda, na których skomponował pierwszą progresywną płytę Skaldów Od wschodu do zachodu słońca (1970), która niedługo później została wydana również w Czechosłowacji. W latach 1965-1980 nagrał z zespołem ok. 15 longplayów głównie ze swoimi kompozycjami: Skaldowie (1967), Wszystko mi mówi, że mnie ktoś pokochał (1968), Cała jesteś w skowronkach (1969), Od wschodu do zachodu słońca (1970), Ty (1970), Wszystkim zakochanym (1972), Krywań, Krywań (1972), Szanujmy wspomnienia (1976), Stworzenia świata część druga (1976), Rezerwat miłości (1979) i Droga ludzi (1979). Wydał z zespołem też płyty w ZSRR, NRD i Czechosłowacji. W kwietniu1981 r. wyjechał ze Skaldami na koncerty do USA i tam pozostał do roku 2010, jednak od roku 1990 kiedy przyleciał na 25-lecie zespołu Skaldowie pojawiał się kilkukrotnie co roku na ważniejszych koncertach i nagraniach. W roku 2000 wydał swoją solową płytę Znów od zera, a w 2005 r. wraz ze Skaldami nagrał nowy album Harmonia świata. W sumie nagrał z zespołem około 400 piosenek. 20 czerwca 2016 r. wraz z zespołem został ciężko poszkodowany w wypadku samochodowym na autostradzie pod Włocławkiem. Przez miesiąc czuwała przy nim żona Marta w szpitalu we Włocławku a później w Krakowie. Aktualnie Andrzej Zieliński nadal koncertuje i nagrywa z zespołem oraz przygotowuje swój drugi solowy album.

Nagrody na KFPP w Opolu:

1966 – 1. miejsce w Koncercie Młodości przy IV KFPP w Opolu.

1967 – główna nagroda za piosenkę Uciekaj, uciekaj (A. Zieliński – L.A. Moczulski), ponadto nagroda dla A. Zielińskiego za aranżację piosenki Po prostu jestem (A. Sławiński – A. Osiecka) w wykonaniu D. Lerskiej i Skaldów na V KFPP w Opolu.

1968 - Wszystko mi mówi, że mnie ktoś pokochał(muz. Andrzej Zieliński /sł. Wojciech Młynarski) - Skaldowie (wyróżnienie)

1969 – główna nagroda za piosenkę Medytacje wiejskiego listonosza (A. Zieliński – L.A. Moczulski), ponadto nagroda dla A. Zielińskiego za aranżacje piosenek Skaldów na VII KFPP w Opolu.

1970 – nagroda dziennikarzy za piosenkę W żółtych płomieniach liści (A. Zieliński – A. Osiecka) na VIII KFPP w Opolu.

1971 – nagroda dla A. Zielińskiego za aranżację piosenki Wszystkim zakochanym (A. Zieliński – L.A. Moczulski) na IX KFPP w Opolu.

1972 – nagroda za piosenkę Pod śliwką (A. Zieliński – A. Borowa) w wykonaniu Ł. Prus i Skaldów.

1973 – wyróżnienie za piosenkę Na granicy dnia (A. Zieliński – L.A. Moczulski) na XI KFPP w Opolu.

1975 – główna nagroda za piosenkę Życzenia z całego serca (A. Zieliński – A. Jastrzębiec-Kozłowski) na XIII KFPP w Opolu.

1976 – nagroda za piosenkę Dziś prawdziwych cyganów już nie ma (A. Zieliński – A. Osiecka) w wykonaniu M. Rodowicz i Skaldów na XIV KFPP w Opolu.

1979 – Srebrny Krzyż Zasługi na XII KFPP w Opolu.

1980 – wyróżnienie za piosenkę Twą jasną widzę twarz (A. Zieliński – L.A. Moczulski) na XVIII KFPP w Opolu.

2006 – Odznaczony Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

2009 – Grand Prix dla Skaldów za całokształt twórczości artystycznej na 46. KFPP w Opolu oraz z zespołem odsłonił gwiazdę w opolskiej Alei Gwiazd

2019 – Złoty Fryderyk dla zespołu Skaldowie na 25 Gali Fryderyków w Katowicach za całokształt twórczości.