Elżbieta Gajewska

jest absolwentką warszawskich szkół muzycznych.  Studia z wyróżnieniem ukończyła w Akademii muzycznej im. Fr. Chopina  w Warszawie w klasie prof. Henryka Bartnikowskiego.  Następnie doskonaliła swoje umiejętności jako stypendystka Rządu Francuskiego pod kierunkiem Jean-Pierre Rampala  i  Alain Marion  w  Paryżu  oraz  w Academie Internationale d’Eté  w Nicei, następnie  u  Gezy Nowaka  w  Pradze.

Celem działalności artystycznej Elżbiety Gajewskiej stała się gra solowa oraz pedagogika, której naczelnym zadaniem było przeniesienie na grunt polski zasad nowoczesnej szkoły gry fletowej bazującej na prawidłach szkoły francuskiej.

Artystka koncertowała w Polsce i za granicą (większość krajów Europy, Kanada, Brazylia, Japonia, Korea Płd., Tajlandia, Indie, Kuba) występując  z  recitalami, koncertami, z towarzyszeniem orkiestr symfonicznych i kameralnych oraz koncertami muzyki kameralnej.  W jej szerokim repertuarze szczególne miejsce zajmuje twórczość kompozytorów polskich, w większości zarejestrowana w nagraniach dla Polskiego Radia oraz na płytach.  Wśród  pozycji tych znajduje się ponad dwadzieścia utworów jej dedykowanych.

Jest związana z warszawską uczelnią od 1965 roku – początkowo jako studentka  PWSM, a następnie – od 1975 roku jako dydaktyk, obecnie – profesor zwyczajny UMFC.

Prowadzi również kursy dla flecistów za granicą (Kanada, Korea Płd., Brazylia, Francja, Norwegia, Szwajcaria, Białoruś).  

Począwszy od 1996 związana jest także  z Keimyung Universityw Daegu w Korei Południowej początkowo jakovisiting professor, a następnie profesor w klasie fletu Keimyung Fr.Chopin Academy of Music.

Zaangażowana we wszelkie formy działalności mające na celu opiekę nad prawidłowym rozwojem artystycznym młodzieży pełniła również, w latach 2000-2009  funkcję prezesa Stowarzyszenia Flecistów Polskich.

W lutym 2012 została uhonorowana przez JM Rektora prof. Stanisława Morytę Medalem „Za zasługi dla UMFC”.

W listopadzie 2013 otrzymała Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Bogdana Zdrojewskiego – za całokształt dorobku artystycznego i pedagogicznego.