Joanna Bruzdowicz

jest dzisiaj obok  Witolda Lutosławskiego, Krzysztofa Pendereckiego i Henryka Mikołaja Góreckiego, najbardziej znaną polską kompozytorką na świecie. Jej tworczość trafiła nie tylko na światowe estrady koncertowe, ale także na znacznie trudniejsze do zdobycia sceny operowe. Jej utwory drukują znane francuskie i niemieckie firmy wydawnicze, m.in. Choudens, Salabert, Tonos, Bosey&Hawkes.

Joanna Bruzdowicz, kompozytorka, pianistka, krytyk muzyczny, publicystka, założycielka wielu stowarzyszeń popularyzujących muzykę, urodziła sie w Warszawie, w rodzinie muzyków. Po ukończeniu studiów kompozycji z tytułem  « magistra sztuki » w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, w klasie prof. Kazimierza Sikorskiego, wyjechała w 1968 roku  do Paryża, jako stypendystka Rządu Francuskiego  (dwuletnie stypendium im.Maurice Ravela) na  studia u Oliviera Messiaena i Nadii Boulanger i staż muzyki elektroakustycznej u Pierre’a Schaeffera.

Uważana przez międzynarodową krytykę muzyczną za jednego z najbardziej oryginalnych kompozytorów współczesnych, Joanna Bruzdowicz  - ktora zaczela komponowac w wieku 6 lat - łaczy twórczość operową, symfoniczą, kameralną z muzyką elektroakustyczną i filmową, zachowując w tych wszystkich rodzajach swój własny, niezależny od wszystkich « szkół » język twórczy.

W jej twórczym dorobku wymienić należy przede wszystkim:

3 opery: Kolonia Karna wg Franza Kafki, Trojanki wg Eurypidesa, Bramy Raju wg Jerzego Andrzejewskiego ;

4 koncerty z orkiestrą symfoniczną: fortepianowy, skrzypcowy, kontrabasowy ;

I Symfonia, II Symfonia Concertino na orkiestrę, Concertino na fortepian i orkiestrę 2010/2013; Four Seasons’ Greetings na orkiestrę smyczkową i solistów: flet, dwoje skrzypiec, marimba, fortepian na 4 ręce (prawykonanie w Poznaniu, 1989) ;

2 Kwartety smyczkowe:

La Vita (1983), który stał sie muzyką do filmu Agnès Varda Sans toit ni loi  (Bez dachu, bez prawa), nagrodzonego  Złotym Lwem na festiwalu w Wenecji, 1985 oraz

Cantus Aeternus (1988) zamówiony przez  Filharmonię Narodową w Warszawie  na zorganizowany przez nią koncert kompozytorski Joanny Bruzdowicz na Zamku Królewskim w Warszawie w 1988;

ponad  90 utworów kameralnych i przeszło 25 godzin muzyki filmowejdo filmów długometrażowych francuskich (m.in. 9 filmów Agnès Varda; 2 filmy w reżyserii Yvesa Angelo itp.), belgijskich, niemieckich,  amerykańskich i telewizyjnych (m.in. do 36 filmow serii Stahlkammer ZurichSekrety bankowe, produkcji Bavariia dla I programu TV niemieckiej, wg scenariusza napisanego przez Joannę Bruzdowicz  i jej męża H.J. Tittela, do których muzykę (15 godzin!) nagrala w Warszawie).

Większość jej utworów, wykonywanych na wszystkich kontynentach,  zostalo nagranych na plytach i CD, przez firmy francuskie, niemieckie, belgijskie, amerykanńkie i polskie.

Wczesne kompozycje odznaczały sie swobodną formą, stosowaniem nowoczesnych (w tym okresie !) środkow technicznych. W latach studiów paryskich interesowały ją wszelkie ówczesne style i rodzaje twórczości. Napisala wówczas wiele utworów elektroakustycznych czy z użyciem taśmy. Jej muzyka towarzyszyła spektaklom łączącym ruch, malarstwo abstrakcyjne, pantomimę. Z końcem lat osiemdziesiątych odeszła od eksperymentowania do swej « pierwszej miłości », czyli pracy nad dźwiękiem instrumentów akustycznych, nad głosem ludzkim, intensywnością reakcji na kolor i formę dźwięku.

Joanna Bruzdowicz,  obok kompozycji, zajmuje się krytyką i publicystyką muzyczną.

Promuje nową muzykę i muzykę polską w audycjach radia francuskiego, belgijskiego, niemieckiego i amerykańskiego. Prowadzi  klasy mistrzowskie m.in. w Massachusetts Institute of Technology (Boston), Yale University, University of Southern California i University of California Los Angeles, Sorbonne w Paryżu, Université McGill w Montrealu etc.

Jest współzałożycielką polskiej sekcji  « Jeunesses Musicales » (1963-1968),  « Groupe International de Musique Electroacoustique de Paris » GIMEP (1968-1975), założycielką belgijskiego Towarzystwa im. F. Chopina – K. Szymanowskiego (1982-1998).

W 1996 założyła doroczny « Międzynarodowy Festiwal Muzyki w Katalonii  – Ceret », (Francja), który odbywa się w okresie letnim i poświęcony jest przede wszystkim kompozytorom, a także wykonawcom trzech krajów  pierwszych konstytucji demokratycznych: Stanów Zjednoczonych, Polski i Francji i muzyce obu Katalonii, francuskiej i hiszpańskiej. Wielu polskich kompozytorów i wykonawców miało szansę na debiut francuski i belgijski dzięki Joannie Bruzdowicz.

Po 8 latach spedzonych w Paryżu i 25 latach życia w Brukseli (mąż J. B. pracował jako doradca prezydenta Unii Europejskiej) Joanna Bruzdowicz mieszka od 2001 roku w Taillet, w Katalonii Francuskiej, gdzie z jej inicjatywy w 2006 powstalo w Perpignan « Cat. Studios », centrum produkcji i dystrybucji filmowej oraz studia nagrań muzyki (label CD « Cat.Studios Sound »).

W 2001 Joanna Bruzdowicz została uhonorowana oficerskim Orderem Odrodzenia Polski « Polonia Restituta », a w 2013 Srebrnym Medalem "Zasłużony Kulturze – Gloria Artis".

Za zasługi dla kultury francuskiej Joanna Bruzdowicz otrzymała obywatestwo francuskie już w 1972. Jest takze radną –  już w trzeciej kadencji – w  miasteczku Taillet.

Odkąd blisko 50 lat temu Joanna Bruzdowicz wyjechała z kraju, pozostaje nieobecna w świadomosci Polaków. Poza inscenizacjami oper w Teatrze Wielkim w Warszawie i sporadycznymi koncertami autorskimi, prezentacją muzyki filmowej i rzadkimi udziałami w festiwalach « Warszawskiej Jesieni », jej twórczość w Polsce jest jeszcze bardzo mało znana.